زمین به قوت حکم تو حکمران سپهر

که در میان بیابان تموز ماء مین

وجود را نبد ار ذات چون تویی زیور

هزار مرتبه کردی عدم بر او نفرین

گمان بیاری رای تو اوستاد یقین

خزان گلشن تو نوبهار باغ بهشت

زمین درگه تو آسمان چرخ برین