گفتم به شکر این سخن اکنون خوریم می

تا بختت این سفر به سعادت شود قرین

کاین قاعده است کانکه به جایی کند سفر

دارند پیشش آینه یاران همنشین

تا بو که شادمانه شود خاطر غمین

خادم شنید و رفت و می آورد و دادمان

پر کرده داشت گفتی از می دو ساتکین