بنما به فضل خویش روان مرا رهین

مپسندیش ازین که ز حرمان بزم شاه

حنانه وار برکشم از دل همی حنین

گفت این زمان که هست ترا رای ملک ری

یک حلقه موی از خم گیسوی من بکن

یک دسته سنبل از سر زلفین من بچین

تا چون به ری رسی عوض موی پرچمش