تا چون به ری رسی عوض موی پرچمش

بنما به فضل خویش روان مرا رهین

یک حلقه موی از خم گیسوی من بکن

یک دسته سنبل از سر زلفین من بچین

آویزی از بر علم شاه راستین

شاه جهان گشای محمد شه آنکه هست

جاهش بر ازگمان و جلالش بر از یقین