جز خنجرت که دیده جمادی که جان خورد

ادوار چرخ بیند از حزم پیش بین

ای نور آفتاب ز رای تو مستعار

وی شخص روزگار به ذات تو مستعین

یا لاغری که کشوری از وی شود سمین

هرگه کنم ثنای تو آید به گوش من

ز اجزای آفرینش آوای آفرین