گر آیتی ز حزم تو بر بادبان دمند

روزی خورند ازکرمت در شکم بنین

قدر تو خرگهی که زمانش بود طناب

حکم تو خاتمی که سپهرش سزد نگین

هنگام باد عاد چو لنگر شود متین

نام تو تا به دفتر هستی نشد رقم

هستی نیافت رتبه بر هستی آفرین