هنگام باد عاد چو لنگر شود متین

قدر تو خرگهی که زمانش بود طناب

حکم تو خاتمی که سپهرش سزد نگین

گر آیتی ز حزم تو بر بادبان دمند

نام تو تا به دفتر هستی نشد رقم

هستی نیافت رتبه بر هستی آفرین

خلق تو از کمال چو موسی ملک نشان