ابلهی است ار بدو جنگ کنی با سرین

گر به جوانی کنی خنده به پیران کند

درگه پیری ترا طعن جوانان غمین

مرگ بود در قفا شاخ زنان چون گوزن

هرکه به مردان راه نیش زند همچو نحل

زهر هلاهل شود در دهنش انگبین

ما ز پی مردنیم زاده ز مادر ولی