زهر هلاهل شود در دهنش انگبین

مرگ بود در قفا شاخ زنان چون گوزن

ابلهی است ار بدو جنگ کنی با سرین

هرکه به مردان راه نیش زند همچو نحل

ما ز پی مردنیم زاده ز مادر ولی

ناله ز مردن کند درگه زادن جنین

گر تو به حصن حصین جاکنی از بیم مرگ