پس ز در ملاعبت آید وگیردش ببر

چیند شاخ ضیمران بوید برگ یاسمین

پاس دگر چو بگذرد بستر خواب گسترد

تا به فراش خوابگه تن دهد آن بلای دین

سخت فشاردش بدن گرم ببوسدش جبین

این همه سهل بشمرم گ رنه به تخت عاج او

دیو هوس نمایدش از اثر شبق مکین