زیر کمرش کوه سان شکل سرین ز بس سمین

قدش یک چمن نهال اما بر سرش ارم

لعلش یک یمن عقیق اما با شکر عجین

نازک چون خیال من نقش میانش در کمر

آیت حسن و دلبری از خم طره اش عیان

راست چو نقش نصرت از رایت پور آتبین

بس که مهیب و جان شکر چشمش درگه نگه