روزی دو بسپرم ره و آنگاه بسترم

بالله که تیغ روید اگر در رهم ز طین

نه نان خورم نه آب نه راحت کنم نه خواب

رانم به کوه و جوی و جرو رود و پارگین

رنج سفر ز درگه دارای جم نگین

شاهنشه زمانه محمد شه آنکه هست

آثار فرخش همه درخورد آفرین