رنج سفر ز درگه دارای جم نگین

نه نان خورم نه آب نه راحت کنم نه خواب

رانم به کوه و جوی و جرو رود و پارگین

روزی دو بسپرم ره و آنگاه بسترم

شاهنشه زمانه محمد شه آنکه هست

آثار فرخش همه درخورد آفرین

عفوش نپرسد ار ز کسی بنگرد خلاف