یک بغل برف از هوا باریده گفتی بر زمین

گنج باد آورد گنجی بود کش آورد باد

گنج بادآور شنیدی گنج بادآور ببین

در شب مهتاب از شلوار چون افتد برون

هیچ جفتی را نشاید بی قرین خواندن به دهر

جز سرین او که جفتست و به خوبی بی قرین

گنج سیمست آن سرین دزددل و دل دزد او