گنج سیمست آن سرین دزددل و دل دزد او

یک بغل برف از هوا باریده گفتی بر زمین

هیچ جفتی را نشاید بی قرین خواندن به دهر

جز سرین او که جفتست و به خوبی بی قرین

گنج چون خود دزد باشد دزدکی گردد امین

چرب و شیرینست چندانی که چون نامش برم

از زبان من گهی روغن چکد گه انگبین