یک نقطه بود لعل تو یارب به چه اعجاز

شامیست که بر صبح فروزان زده پهلو

زلف تو برد سجده به رخسار تو گرچه

خورشید پرستی نبود شان پرستو

کردی به یکی نقطه نهان سی و دو لولو

بوی سر زلف تو بود مشک مجسم

با آنکه به صد رنگ مجسم نشود بو