با آنکه به صد رنگ مجسم نشود بو

یک نقطه بود لعل تو یارب به چه اعجاز

کردی به یکی نقطه نهان سی و دو لولو

بوی سر زلف تو بود مشک مجسم

در باغ سراغ از قد موزون تو گیرند

زانست که بر سرو زند فاخته کوکو

شیرین نشود شعر مگر زان لب شیرین