خالی شود ار ساحت دنیا ز تر و خشک

قهر تو بدوگفت یکی گوی و دو بشنو

جاه وخطر آنجاست که بخت تو برد رخت

فتح و ظفر آنجاست که کوی تو کند غو

حالی بلآلی کندش جود تو مملو

ازکینه و پرخاش عدو نیست ترا باک

مه را چه هراس از سگ و آن حمله عوعو