در قالب بی روح عدو دهر دمد دم

نه جود ترا وسوسه شرط ان ولو

گرگندم ذات تو در آن خوشه نبستی

کس حاصل هستی نخریدی به یکی جو

چون نافه که از جهل گرید به سوی بو

اجرام بر رای تو چون ذره بر مهر

افلاک بر قدر تو چون قطره بر زو