افلاک بر قدر تو چون قطره بر زو

در قالب بی روح عدو دهر دمد دم

چون نافه که از جهل گرید به سوی بو

اجرام بر رای تو چون ذره بر مهر

در سایه ی قدر تو اگر ماه و اگر مهر

در پایه صدر تو اگر زاب و اگر زو

تا نفس بنالد چو خطا گردد امید