گل سرزنش لعل ترا می کشد از بو

هم بهره سرو آمده بیغاره از آن قد

هم پیشه مهر آمده شکرانه از آن رو

می حسرت رخسار ترا می خورد از رنگ

سنبل که شنیدست به جز زلف تو طرار

نرگس که شنیدست به جز چشم تو جادو

چون سرو قدت دید به جا ماند از آن راه