چون سرو قدت دید به جا ماند از آن راه

گل سرزنش لعل ترا می کشد از بو

سنبل که شنیدست به جز زلف تو طرار

نرگس که شنیدست به جز چشم تو جادو

چون لاله رخت دید فروریخت از آن رو

مانند کنند آن خط سبز تو به سبزه

آن قوم که مینا نشناسند ز مینو