بنشستم و بگذاشته سر بر سر زانو

آری مثلست اینکه حکیمان بسرودند

از پهلوی شیران به ضعیفان رسد آهو

این تحفه شاهانه چو از شه به من آمد

از لجه خاطر به در آوردم در دم

غواص وش این نظم که چون رشته لولو

این شعر فرستادم و امید قبولست