خوشه خرما دمد ز شاخه ناژو

برق حسامت به هر دمن که بتابد

روید از آن تا به حشر لاله خودرو

ابر عطایت به هر چمن که ببارد

نقش توانی زدن بر آب به قدرت

کوه توانی ز جای کند به نیرو

چرخ بود همچو بزم عیش تو هیهات