کوه توانی ز جای کند به نیرو

ابر عطایت به هر چمن که ببارد

خوشه خرما دمد ز شاخه ناژو

نقش توانی زدن بر آب به قدرت

چرخ بود همچو بزم عیش تو هیهات

راغ و چمن دیر وکعبه گلخن و مینو

یا چو ضمیرت بود ستاره علی الله