تا نفس از گلو رسد به شفاه

راه گردون شود بنفشه از تیغ

کام گردان شود سیاه از آه

همه صد جا ز هول بگریزند

دل گردان ز چاک پیراهن

برجهد چون ز باد بند قباه

تیغ بر روی هم کشند اقران