تمام جبهه بود هرکجا نهند قدم

به گردش از دو طرف جوق جوق بنده و داه

ز بس به روی بشیر از در نیاز عیون

ز بس به راه برید از در نماز جباه

تمام دیده بود هر کجا کنند نگاه

لبش پر آبله گردیده چون سپهر به شب

ز بس که بومه زدندش ز هرطرف به شفاه