تمام دیده بود هر کجا کنند نگاه

ز بس به روی بشیر از در نیاز عیون

ز بس به راه برید از در نماز جباه

تمام جبهه بود هرکجا نهند قدم

لبش پر آبله گردیده چون سپهر به شب

ز بس که بومه زدندش ز هرطرف به شفاه

یکیش ساغر می داده کای بشیر بنوش