چه مایه رنج و خطر برد شاه تا آورد

فغان افغان بررفت تا به طارم ماه

نه شاه عرضه شطرنج بود شاه هری

که می ز جای بجنبد ز بانگ شاهاشاه

بر اوج تخته دارش ز شیب تخته گاه

به مال و جاه عدو غره گشت و غافل ازین

که مال او همه مارست و جاه او همه چاه