بر اوج تخته دارش ز شیب تخته گاه

نه شاه عرضه شطرنج بود شاه هری

که می ز جای بجنبد ز بانگ شاهاشاه

چه مایه رنج و خطر برد شاه تا آورد

به مال و جاه عدو غره گشت و غافل ازین

که مال او همه مارست و جاه او همه چاه

بلی چو بخت قرین نیست مال گردد مار