بلی چو بخت قرین نیست مال گردد مار

بر اوج تخته دارش ز شیب تخته گاه

به مال و جاه عدو غره گشت و غافل ازین

که مال او همه مارست و جاه او همه چاه

بلی چو چرخ معین نیست جاه گردد چاه

غریو توپ دژ آشوب از محال هری

گمان برم که فراتر شد از دیار فراه