گمان برم که فراتر شد از دیار فراه

بلی چو بخت قرین نیست مال گردد مار

بلی چو چرخ معین نیست جاه گردد چاه

غریو توپ دژ آشوب از محال هری

نهیب شاه چنان تنگ کرد سینه خصم

که می نداشت ز تنگی مجال گفتن آه

ز بس که بهر تماشای رزم خم شد چرخ