پیل خرطوم و زرافه تن و بوزینه نگاه

شاه را خواست به وجد آرد و خرسند کند

گفت کای خسرو گردون فرسیاره سپاه

مر مرا بود کهن ساله زنی دایه چرخ

چانه برجسته و سر مرتعش و تن مفلوج

لب فروهشته و بینی خشن و پشت دوتاه

آه سردش به لب آنقدر که در یخدان یخ