مایل شهوت از آن بیش که شیطان به گناه

آه سردش به لب آنقدر که در یخدان یخ

موی زردش به تن آنقدرکه درکهدان کاه

چین به رخسارش از آن بیش که در دریا موج

چانه اش جسته تر از دنبه میش و سرگرگ

بینیش گنده تر از لفج غلام و لب داه

خواندی از فرط شبق گاه به گاهم بر خویش