زورق نفس بهیمی نشدش راست ستون

تا در آن لجه معروف درافتم به شناه

بر شرع هوسم شرطه شهوت نوزید

که برم کشتی خود را به لب لنگرگاه

همچو لنگر به زمین دوخت سر از سستی باه

میل شهوت به چه رو آری از جا جنبد

با چنان ناخوش رویی که بود شهوت کاه