طره طرارتر از طینت افغان فراه

زیر مه بسته چهی ژرف و جهانی دل و دین

کرده ز آن زلف نگونسار نگونسار به چاه

غره غرار تر از صورت خوبان فرنگ

رخ به قامت چو به شمشاد ز سوری خرمن

مو به عارض چو به گلزار زا کسون خرگاه

قد موزونش چون نخل امانی خرم