از برباره چو رویین تن بر اسب سیاه

شوکت ریش من آن لحظه شود بیش که من

کوردین پوشم و دستار نهم جای کلاه

یا در آن وقت که پوشم زره و بنشینم

بر کفلگاه تکاور فکنم چرم پلنگ

چو پلنگان دژم حمله برم بر بدخواه

وز بر سینه حمایل کنم این ریش سیه