ور به بالا فتمت هست دواج ای دلخواه

درگذر زین همه ای شوخ کزین موی سیه

کنمت بستر از اکسون و دواج از دیباه

خسبم از زیر تو وان ریش بود بستر تو

دختر از ریش من این طرفه محاسن چو شنید

گفت لا حول و لا قوه الا بالله

این چه ریشست که مهر من از آن گشت فزون