درگذر زین همه ای شوخ کزین موی سیه

پی بلعیدن ما پشت نمودست دوتاه

آن دگر گفت که اهریمن آدم خوارست

خویش را باید ازین مهلکه می داشت نگاه

کنمت بستر از اکسون و دواج از دیباه

خسبم از زیر تو وان ریش بود بستر تو

ور به بالا فتمت هست دواج ای دلخواه