پی بلعیدن ما پشت نمودست دوتاه

آن بدین گفت که اینست عمودی ز آهن

که فرامرزکشیدی به کتف گاه به گاه

این بدان گفت نه دیویست سیه کز سر خشم

آن دگر گفت که اهریمن آدم خوارست

خویش را باید ازین مهلکه می داشت نگاه

درگذر زین همه ای شوخ کزین موی سیه