آنکه بارکرمش پشت فلک کرده دوتاه

آنکه از جودویت این غم جانکاه رسید

خواهدت باز رهانید ز طعن جانکاه

زبده زمره دانش و سر ارباب کرم

آنکه زان سیل که از ابر نوالش خیزد

نگذرد گر همه چرخست شناور به شناه

فلکش بندگی جاه کند با رفعت