خواهدت باز رهانید ز طعن جانکاه

خواجه عالم عادل که ز ابر کف او

ازگل شوره بروید گل و از خار گیاه

آنکه از جودویت این غم جانکاه رسید

زبده زمره دانش و سر ارباب کرم

آنکه بارکرمش پشت فلک کرده دوتاه

آنکه زان سیل که از ابر نوالش خیزد