چرخ را جای نشستن نبود جز درگاه

ای که بگذاشته دعوی بر جود تو سحاب

اینک این دست در افشانت براین نکته گواه

اندر آن بزم که قدر تو بود صدرنشین

انوری دید به خواب آنکه جلال الوزرا

چل درم داد سپیدش پی هندوی سیاه

خواب نادیده و ناگفته به من لطف تو داد