به سخن در نسرشتست کسی مهرگیاه

با من ار چرخ به کینست تویی بر سر مهر

کم مباد از سر من لطف تو و سایه شاه

سرورا حاسدم از رشک به حسرت گوید

شعر چندان و نه چندانکه تو خواهی زر و سیم

این چه جادوست که برخاست از ایران ناگاه

این نه جادوست خداوندا کاین شاعری است