در رهگذر باد چرا غره شود کاه

سودای خدا با تو به فضلست و به رحمت

با رحمت و فضلش چه خوری غم چه کنی آه

قاآنی تاکی سخن از سر خدایی

از شعر مزن لاف و برو شعر همیباف

کس گفت که شاعر مشو ای شاعر گمراه

بنشین و بط باده ستان از بت ساده