شام احبابت چو صبح غره خوبان سپید

کت به وجد آرد روان چون مژده فتح هراه

سایه را پیوسته تا در قعر چه باشد مکان

روز و شب چون سایه خصمت باد اندر قعرچاه

صبح اعدایت چو شام طره ترکان سیاه

روزوشب در باغ گردی تا بگردد روز و شب

سال و مه خشنود مانی تا بماند سال و ماه