چو طره تو بود روز من ز آه سیاه

رخت زداید گرد رخم چو آب روان

خطت فزاید مهر دلم چو مهر گیاه

چو چهره تو بود چهر من ز اشک سفید

ز عشق روی منیر تو روز من تاریک

ز فکر زلف دراز تو عمر من کوتاه

ترا شکنج به گیسو مرا شکنجه به جان