نه دهرم از غضبت جان من چو دهر مسوز

ز ذیل قدرت خود دست جور من کوتاه

نه آفتاب حرورم نه آسمان غرور

که رای و قدر تو بنشاندم به خاک سیاه

نه کوهم از سخطت جسم من چوکاه مخواه

نه بخلم از چه ز من خاطر ترا اعراض

نه ظلمم از چه ز من طینت ترا اکراه