از کهکشان به گردن گردون طناب خواه

از لطف خود به جان موالف ثواب بخش

وز قهر خود به جای مخالف عقاب خواه

تا ناورد ز حکم تو گردن کشد برون

تا صدهزار کشتی جان از بلا رهد

پنهان نهنگ تیغ به بحر قراب خواه

جز بخت خود که قرعه بیداریش زدند