تا صدهزار کشتی جان از بلا رهد

وز قهر خود به جای مخالف عقاب خواه

تا ناورد ز حکم تو گردن کشد برون

از کهکشان به گردن گردون طناب خواه

پنهان نهنگ تیغ به بحر قراب خواه

جز بخت خود که قرعه بیداریش زدند

از امن عدل خویش جهان را به خواب خواه